Jadłospis

Wielkanoc- zwyczaje, tradycje, zabawy - 06.04.2020r.

Witajcie kochani!                                                                                                      Zaczynamy  kolejny tydzień wspólnych zabaw, ćwiczeń.   

„Zwyczaje i tradycje Świąt Wielkanocnych"- rozmowa z  dziećmi na temat tradycji na podstawie ilustracji, opowiadania Agaty Widzowskiej „Gipsowe pisanki“ i własnych doświadczeń- 06.04.2020r.

 

Cele:                                                                                                                                                              1.Poznawanie zwyczajów wielkanocnych,                                                           

2.Stwarzanie sytuacji sprzyjających dzieleniu się doświadczeniami,

 3.Zachęcenie do kontynuowania tradycji,                                                               

4.Rozwijanie mowy,                                                                          

5.Rozpoznawanie i nazywanie poznanych liter,

6. Rozwijanie umiejętności dokonywania analizy i syntezy słów.

 

Pomoce dydaktyczne: koperta z puzzlami; opowiadanie ks. J. Twardowskiego „Krótka a Wielka”; pisanki, wielkanocne symbole- ilustracje; kolorowanki; ilustracje Nowe przygody Olka i Ady; opowiadanie Gipsowe pisanki; 

Przebieg:
1.„Wielkanocne zajączki”- zabawa ruchowa z elementem orientacji. Na dywanie rozłożone sylwety pisanek między którymi dzieci będą się poruszać podczas muzyki, a na przerwę w muzyce – stają: na pisance, przed pisanką, za pisanką- załącznik –pisanki.                                                                                                                Przed zabawą  zamieniamy dzieci „w zajączki” słowami:
Hokus - pokus, ecie – pecie, zajączkami zostaniecie.
Już zajączków cały tłum skacze zwinnie: szur, szur, szur.   
                                                                                         

2.„Wielkanocne puzzle”- układanie puzzli- załącznik- Wielkanoc- puzzle.                                                Dziecko otrzymuje  w kopercie pocięte elementy, które należy ułożyć i przykleić na karton.                                   

3.„Święta Wielkanocne”- zabawa w skojarzenia- załączniki – wielkanocne obrazki  i duża  pisanka.                Na środku dywanu leży duża pisanka o  napis „Wielkanoc”. Dziecko samodzielnie lub z pomocą osoby dorosłej odczytuje napis. Następnie dziecko wybiera obrazki, które kojarzą się im  z Wielkanocą i przyklejają do pisanki(tworzenie mapy skojarzeń). Następnie odczytują napisy pod obrazkami.

WIELKANOC- odczytanie napisu (analiza sylabowa i głoskowa)                                         

4.„ Zwyczaje i tradycje świąteczne- rozmowa z dziećmi na podstawie wybranych obrazków i własnych doświadczeń.

5. „Krótka a Wielka”- opowiadanie  nauczyciela/rodzica na podstawie fragmentu książki ks. J. Twardowskiego
Każde dziecko wie, że święto Bożego Narodzenia to święto narodzin Pana Jezusa, ale dlaczego święta Wielkanocne nazywają się Wielkanocą? Przecież Wielkanoc obchodzimy na wiosnę, w marcu albo w kwietniu, a wtedy noce nie są wielkie, ani długie, tylko małe i krótkie. Zimą kiedy wracacie z przedszkola, to jest już ciemno i trzeba zapalać lampkę. Kiedy się budzicie- w pokoju i na dworze jest ciemno. Taka długa noc. Tymczasem na wiosnę po południu, gdy wracacie z przedszkola jest już widno, a rano słońce wstaje i uśmiecha się.
- Jaka krótka noc.
Dlaczego wiosenne święta Wielkanocne nazywają się Wielką Nocą – skoro właśnie wtedy noce są krótkie?
Wielkanocne święta nazywamy Wielką Nocą na pamiątkę najwspanialszej Nocy, w czasie której Pan Jezus wstał z grobu, chociaż był przywalony kamieniem.
Wielka Noc – to inaczej Noc Niezwykła, Najsławniejsza, Jedyna, ta, o jakiej stale się pamięta, zawsze się z nią cieszymy, z radości uśmiechamy się, malujemy i zjadamy kolorowe, wesołe jajka święcone.

A co zrobić ze skorupkami poświęconych na Wielkanoc jajek? Jedni tłuczą   je w moździerzach na proch i dosypują jako lekarstwo do zupy. Inni, utarty z nich proch wrzucają do doniczek z kwiatami, żeby były piękniejsze , ale najlepiej poświęcać jajka już obrane.

6. „Dlaczego Święta Wielkanocne nazywają się WIELKANOCĄ”- wypowiedzi dzieci na temat zdobytych wiadomości z użyciem odpowiedniego słownictwa.

7.Słuchanie ciekawostek na temat zwyczajów i tradycji wielkanocnych.

 Jajko to znak wszelkiego początku narodzin i zmartwychwstania. Dzielimy się nim przed rozpoczęciem śniadania, życząc sobie pomyślności, zdrowia i błogosławieństwa Bożego. W ludowych wierzeniach jajko było lekarstwem na choroby, chroniło przed pożarem, zapewniało urodzaj w polu i w ogrodzie, a nawet powodzenie w miłości. Z jajka wykluwa się kurczątko, które jest symbolem nowego życia.                                                              Pisanki dawano w podarunku, jako dowód życzliwości i sympatii.                                                                        Chleb jest podstawowym pokarmem człowieka. Dzielenie się z nim i wspólne spożywanie jest od najdawniejszych czasów znakiem przyjaźni, życzliwości i poczucia wspólnoty.                                           Palemka miała chronić ludzi, zwierzęta, domy przed ogniem, czarami i złem tego świata. Niezwykłą moc daje jej gałązka wierzby – drzewa najwcześniej okrywającego się zielenią.                                                               Mazurki przywędrowały do nas z kuchni tureckiej. Kunsztownie lukrowane i dekorowane bakaliami, przypominają wyglądem maleńkie tureckie dywaniki.                                                                                    Chrzan, a także przyprawy – pieprz i sól, święci się, aby pamiętać o gorzkiej Męce Chrystusa. Dawniej śniadanie wielkanocne rozpoczynało się od zjedzenia całego korzenia chrzanu, żeby ustrzec się od bólu zębów i brzucha.                                                                                                                                                            Baranek z czerwoną chorągiewką ze złotym krzyżykiem symbolizuje Chrystusa Odkupiciela. Stawiano go pośrodku stołu, żeby podczas wielkanocnych biesiad i uciech wierni nie zapominali o religijnym charakterze świąt.                                                                                                                                                                      Kiedy gospodynie wypiekały baby drożdżowe, kuchnia musiała być zamknięta na klucz. Ktoś obcy bowiem mógłby zaszkodzić rosnącemu ciastu głośną rozmową albo złym wzrokiem. Wyjętą z pieca babę kładziono na poduszki i do chwili ostygnięcia przemawiano do niej szeptem.                                                                    Zajączek obwieszcza wiosenną odnowę. Kiedyś jego wizerunek kojarzono z grzesznikami, którzy odbyli oczyszczającą pokutę.Potem zaczął obdarowywać dzieci łakociami i prezentami.                                                 

8.Wykonanie kart pracy Nowe przygody Olka i Ady cz. 3, s. 72. Czytanie podanych wyrazów z dorosłym (lub samodzielnie). Łączenie ich z odpowiednimi obrazkami. Rysowanie po prawej stronie karty takich samych pisanek, jakie są po lewej stronie karty.

9. Rozmowa na temat pisanek.                                                                                                                                 Zdjęcia/obrazki pisanek. – załącznik- pisanki                                                                                                             N/D pyta:                                                                                                                                                                       − Co to są pisanki?                                                                                                                                                         − Kiedy przygotowujemy pisanki?                                                                                                                                 − Jak wykonujecie pisanki?                                                                                                                                         

10. Słuchanie ciekawostek na temat pisanek.                                                                                               Legenda głosi, że Maria Magdalena, kiedy szła w niedzielę wielkanocną do grobu Chrystusa, zabrała ze sobą jajka, które miały być posiłkiem dla apostołów. Po spotkaniu Chrystusa, który zmartwychwstał, zauważyła, że jajka zmieniły kolor na czerwony. Od tej pory przyjął się zwyczaj malowania jaj na Wielkanoc. Malowane we wzory jajko nazywa się pisanką, bo zgodnie z tradycją te wzory pisze się rozgrzanym woskiem na jajku, używając lejka ze skuwki od sznurowadeł oraz szpilki do robienia kropek. Gdy jajko z napisanym wzorem zanurzymy w farbie, a potem usuniemy wosk w gorącej wodzie, pozostanie jasny wzór na barwnym tle. Kiedyś pisanki zakopywano pod progami domów, aby zapewniły mieszkańcom szczęście i dostatek. Skorupki jaj wielkanocnych rzucano też pod drzewa owocowe, aby zapobiec szkodnikom i sprowadzić urodzaj. Dziewczęta myły włosy w wodzie, w której gotowano jajka na pisanki, aby bujnie rosły i podobały się chłopcom. W zabawie zwanej walatką lub wybitką toczono po stole pisanki lub uderzano nimi o siebie. Posiadacz stłuczonego jajka tracił je na rzecz właściciela nienaruszonej pisanki. Inną grą było rzucanie pisankami do siebie lub przerzucanie ich przez dachy kościoła.

11.„Pieczemy świąteczne ciasto”- zabawa ruchowo- naśladowcza. Naśladowanie ruchów pokazywanych przez nauczyciel/rodzic:

  • ucieranie masła,
  • wbijanie jajek,
  • przesiewanie mąki,
  • ugniatanie ciasta,
  • wałkowanie,
  • dekorowanie kolorowymi wiórkami

https://hu-hu.facebook.com/spszczytniki/videos/zabawa-ruchowa-pieczemy-ciasto-w-ramach-projektu-tydzie%C5%84-dobrego-chleba-i-zdrowe/552650964898251/

12.Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Gipsowe pisanki.                                                                Książka (s. 58–61) dla każdego dziecka lub  załącznik- ilustracje do opowiadania Gipsowe pisanki                        Dziecko słucha opowiadania i ogląda ilustracje.                                                                                               Zbliżały się święta wielkanocne. Rodzina Ady i Olka zwykle spędzała je razem z babcią i dziadkiem. Niestety, tydzień wcześniej dziadek zagapił się na przelatującego bociana i złamał prawą rękę. – Ojej! Biedny dziadek. Nie będzie mógł malować z nami pisanek – stwierdziła smutno Ada. – Nie martwcie się, wymyślimy dziadkowi jakieś zajęcie – odpowiedziała babcia, biegnąc po ścierkę, bo dziadek rozlał herbatę. Posługiwanie się lewą ręką nie wychodziło mu najlepiej. Wszyscy zgodzili się, by spędzić Wielkanoc w domu babci i dziadka, a potem wspólnie ustalili plan przygotowań do świąt. Ada i Olek mieli zrobić pisanki. Mama miała czuwać nad całością i robić kilka rzeczy naraz, bo była wspaniałym organizatorem. Tata miał wspomóc mamę w zakupach, sprzątaniu i przygotowaniu potraw. Jego specjalnością były pieczeń, sałatka jarzynowa i sernik. Tata był też specjalistą od mycia okien i robił to szybko i sprawnie, pogwizdując przy tym jak skowronek. Zadaniem babci były dekoracje i przygotowanie świeżych kwiatów. Dziadek… Dziadek miał za zadanie leżeć i odpoczywać, bo „musi się oszczędzać”. Tak stwierdziła babcia. Wszyscy zabrali się do pracy. Dzieci z pomocą mamy ugotowały jajka na dwa sposoby: część w łupinach cebuli, część w wywarze z buraków. Cebulowe jaja miały kolor brązowy, a buraczane – różowy. – Takie pisanki nazywają się kraszanki – wyjaśniła mama. – Możemy pokolorować je we wzorki cienkim białym pisakiem lub wydrapać na nich wzorki. – Wtedy będą drapanki – dodała babcia. – A czy wiecie, jak zabarwić jajka na kolory żółty, zielony lub czarny? – zapytał dziadek. – Pomalować farbami plakatowymi – odpowiedział Olek. – A gdybyście nie mieli farb? – Hm, to nie wiemy… – Kolor zielony uzyskamy z liści pokrzywy, a czarny z owoców czarnego bzu lub łupin orzecha włoskiego. Aha! Żółty – z suszonych kwiatów jaskrów polnych. Wystarczy dorzucić je do wody i ugotować w niej jajka. 130 Babcia mrugnęła do wnuków i po chwili przyniosła im kwiaty narcyzów. Miała też przygotowaną, samodzielnie wyhodowaną rzeżuchę. Zrobiła z niej piękne dekoracje. Wyglądały jak małe łączki, a na nich siedziały żółte kurczaczki zrobione z papieru. Z ogrodowej szklarni babcia przyniosła pachnące hiacynty w doniczkach i pęki białych tulipanów. Przygotowała też biały obrus. W wazonach stały kosmate bazie, nazywane przez Adę „szarymi kotkami”. Kiedy okna lśniły już czystością, tata zabrał się do pieczenia sernika. – A czy wiecie, że można upiec sernik z dodatkiem ziemniaków? – zapytał dziadek. – Coś ty, dziadku! Przecież sernik robi się z sera, masła i jajek – zauważyła Ada. – A nieprawda! Moja mama piekła pyszny sernik z dodatkiem kilku ugotowanych ziemniaków. Oczywiście twarogu było dwa razy więcej, ale te ziemniaki nadawały sernikowi puszystości. Wszystkie sąsiadki przychodziły do mamy po przepis. – Oj, to muszę ci taki upiec, kochanie – powiedziała babcia. – Sam ci upiekę taki sernik, ale bez gipsu – odparł dziadek. – Sernik z gipsem byłby za twardy – roześmiał się tata. – Ale skoro zachwalasz ten przepis, to zaraz dodam do sernika jednego ziemniaka, bo akurat mam za dużo do sałatki. Tymczasem mama ugotowała smakowity żurek i zrobiła ciasto na piaskową babę wielkanocną. Ada i Olek nie mogli się doczekać, kiedy pójdą poświęcić pokarmy. Z pomocą mamy pięknie przystroili koszyczek, w którym na białej serwetce leżały chleb, jaja, biała kiełbasa, ciasto oraz sól i pieprz. Całość ozdobili zielonymi gałązkami bukszpanu. W pierwszy dzień świąt cała rodzina usiądzie przy świątecznym stole i podzieli się jajkiem, symbolem życia. – Jutro poszukamy jajek schowanych w ogrodzie – przypomniała sobie Ada. – Zajączek zawsze przynosi dla nas czekoladowe jajka. – To nie zajączek, tylko mama – odparł Olek, który nie wierzył w opowieści o zajączku przynoszącym prezenty. – To tylko zabawa. – A czy wiecie, jak bawiono się dawniej na Wielkanoc? – ożywił się dziadek. – Ulubioną zabawą było uderzanie o siebie dwoma jajkami, a zwyciężał ten, którego jajko nie zostało rozbite. – Ojej! To dopiero była jajecznica! – zachichotała Ada. – Dawniej chodzono po wsi z kogutem, który był symbolem urodzaju. Później prawdziwe ptaki zastąpiły kogutki gliniane lub drewniane. – A śmigus-dyngus też był? – zapytał Olek. – Był, ale nie mówiono dyngus, tylko wykup. Chłopcy chodzili po wsi i w zamian za śpiew domagali się zapłaty, czyli wykupu w postaci pisanek, słodyczy albo pieniędzy. – Dziadku, jak ty dużo wiesz – zachwycił się Olek. – Dziadek nam pomaga we wszystkim! – dodała Ada. – A przecież ma złamaną rękę. – Może w nagrodę namalujemy dziadkowi pisanki na gipsie? – zaproponował Olek. I tak też zrobili. Gips dziadka wyglądał naprawdę świątecznie. – Kochani – powiedział zadowolony dziadek. – Mam do was wielką prośbę. Sernik się piecze, babka piaskowa rośnie, a jajka są pokolorowane. Usiądźmy w ogrodzie, popatrzmy w niebo i pomyślmy o tym, co jest najważniejsze. – O czym, dziadku? – Jak to o czym? O życiu i o miłości – odpowiedział dziadek i podrapał się lewą ręką.                                                                                                                                                                   

13. Rozmowa na temat opowiadania.                                                                                                                       − Gdzie rodzina Olka i Ady spędziła Wielkanoc?                                                                                                        − Co się stało dziadkowi? Dlaczego?                                                                                                                            − Jakie zadania mieli do wykonania podczas przygotowań do świąt Olek i Ada, rodzice i dziadkowie?                    − Czym babcia ozdobiła stół?                                                                                                                                        − Jakie rady dawał dziadek?                                                                                                                                         − Czy tata i mama wywiązali się z zadań?                                                                                                                    − Co według dziadka jest najważniejsze?                                                                                                           

13.Ćwiczenia z tekstem. Książka (s. 58–61) dla każdego dziecka.                                                                               Dzieci słucha tekstu czytanego przez N./D lub przez samo dziecko. Dziecko czyta głośno tekst do opowiadania.

14. „Pokaż pisankę”- zabawa ruchowa Dziecko porusza się po pokoju. Na hasło: Pokaż pisankę, zatrzymuje się i pokazuje na niby trzymaną w dłoniach pisankę. Dziecko opowiada o swojej pisance.

15. „Wielkanoc”- kolorowanie obrazków- załącznik- wielkanoc- kolorowanki

 

Odkrywamy  litery f, F: małą i wielką, drukowaną i pisaną ( dzieci 6-letnie) na podstawie wyrazu podstawowego – farby.                                                                                                  Karty pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 58–59.                                                                  •Analiza i synteza słuchowa słowa farby.                                                                                                                Dziecko  dzieli słowo farby na sylaby i na głoski. Liczy, ile w słowie jest sylab, a ile głosek. Następnie wymienia inne słowa, w których głoskę f słychać na początku (futro, flaga, fasola…), w środku słowa (agrafka, alfabet, wafle…).                                                                                                                                                                        • Budowanie schematu słowa farby. Białe kartoniki dla dziecka. Dziecko układa tyle kartoników, ile sylab słyszy w słowie farby – rozsuwa kartoniki i wymienia głośno sylaby. Następnie układa tyle kartoników, ile głosek słychać w słowie farby, wymawia głoski głośno, dotykając kolejno kartoników.                                                        • Budowanie schematu słowa Franek.                                                                                                                   Białe kartoniki dla  dziecka. Kolega Ady, ten który nie chodzi, ma na imię Franek.                                               Dziecko dzieli imię Franek na sylaby i na głoski. Układa z kartoników schemat imienia.                                        • Budowanie modeli słów: farby, Franek.                                                                                                            Czerwone kartoniki i niebieskie kartoniki dla dziecka. Dzieci głośno dzieli na głoski słowa: farby, Franek. Wypowiada głoskę f: długo: fffyyyy… krótko: f, f, f, f.  Głoska f jest spółgłoską i oznaczamy ją na niebiesko. Pod schematami słów: farby, Franek, dziecko zaznacza miejsca głoski f niebieskimi kartonikami. Potem zaznacza miejsca samogłosek czerwonymi kartonikami, a miejsca pozostałych spółgłosek – niebieskimi kartonikami. Porównuje liczbę samogłosek i spółgłosek.                                                                                                                  • Odkrywanie litery f, F.  Dziecko określa ich wygląd. Umieszcza litery w odpowiednich miejscach pod modelami.                                                                                                                                                              •Wykonanie  kart pracy Litery i liczby, cz. 2, s. 58–61.                                                                                                - Nazywanie zdjęć. Rysowanie pod nimi modeli ich nazw.                                                                                          - Kolorowanie na niebiesko liter f, F w wyrazach.                                                                                                       -Czytanie sylab, tekstu.                                                                                                                                                  - Czytanie wyrazów powstałych z połączenia sylab.                                                                                                    - Łączenie liter z lukami w wyrazach. Odczytanie powstałych wyrazów.                                                                    - Wodzenie palcem po literze f: małej i wielkiej, pisanej. Pisanie liter f, F po śladach, a potem – samodzielnie.

Dzieci 5-letnie                                                                                                                                                            Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 67.                                   -Opisywanie, co przedstawia obrazek.                                                                                                                         -Określanie pierwszych głosek w słowie farby i nazwach rysunków.                                                                         -Rysowanie po śladach rysunków.                                                                                                                               -Kolorowanie wybranych rysunków.                                                                                                                           -Zaznaczanie liter f, F w wyrazach

        

Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw ćwiczeń z wykorzystaniem metody W. Sherborne.                                                                       06.04.2020r.                                                                                 

Cele: Rozwijanie świadomości własnego ciała

Do ćwiczeń zapraszamy rodzeństwo oraz osoby dorosłe.

• Wirujący bączek – dziecko ślizga się w kółko na brzuchu, a następnie na plecach.

Chowamy się – w siadzie, przyciąga kolana, chowa głowę; rozprostowuje się do pozycji leżącej.

Gorąca podłoga – biega z wysokim podnoszeniem kolan.

• Na szczudłach – chodzi na sztywnych nogach.

Ugniatamy podłogę – w leżeniu na plecach wciska wszystkie części ciała w podłogę. Zdobywanie pewności siebie i poczucia bezpieczeństwa w otoczeniu .

Przez tunel – ustawiamy się jeden za drugim w rozkroku, tworzymy tunel między nogami. Ostatnia osoba przemieszcza się na czworakach pomiędzy nogami  do przodu i staje jako pierwsza, następnie robi to druga osoba itd. Ustawienie jak wyżej; ostatnia osoba przemieszcza się ślizgiem na plecach pomiędzy nogami  do przodu i staje jako pierwsza. Itd.

Pogoń na kolanach –  dobieramy się parami, jedno ucieka na kolanach, a drugie je goni. Przy powtórzeniu zabawy następuje zmiana ról. Rozwijanie umiejętności dzielenia przestrzeni z innymi przez ćwiczenia w parach z biernym partnerem, przeciwko partnerowi, razem z partnerem, ćwiczenia w grupie .

Przesuwamy partnera –  osoba z pary leży przodem, druga poprzez chwycenie go za nadgarstki stara się je przesunąć; potem zamieniamy się miejscami. Dzieci w leżeniu tyłem; osoba  z pary chwyta partnera za kostki nóg i stara się je przesunąć; potem zamieniamy się miejscami.

Prowadzimy niewidomego – dziecko zamyka oczy, osoba z pary  staje twarzą do niego i podaje mu ręce; prowadzi dziecko z zamkniętymi oczami w różnych kierunkach, a ono się temu poddaje. Potem zamieniamy się rolami.

Przekładamy naleśnik – dziecko przylega w leżeniu na brzuchu do podłoża; partner próbuje przewrócić je na drugą stronę; potem zamieniamy się miejscami.

Wstajemy razem –  siedzimy tyłem do siebie, złączeni plecami; próbujemy razem wstać, nie odrywając się od siebie.

• Ćwiczymy razem –  tworzymy koło wiązane, trzymamy  się za ręce; przykucamy, a potem podnosimy  się do wspięcia na palce i wracamy do pozycji wyjściowej. Siedzimy w kole, w siadzie prostym rozkrocznym, jedną stopą dotykamy sąsiada z prawej strony, a drugą – sąsiada z lewej strony; trzymamy się za ręce – jednocześnie podnosimy ręce do góry, a następnie wykonujemy skłon i wracamy do pozycji wyjściowej.

 Ćwiczenia kreatywne

• Ilustrujemy muzykę ruchem – dziecko improwizują ruchowo przy dowolnej muzyce o zmiennym tempie.

 

 

Powodzenia i miłej zabawy

pani Danusia Tymoszewicz

 



Załącznik(i):   


Sprawdzanie folderu w poszukiwaniu zdjęć ... OK.