Jadłospis

Dbamy o przyrodę

Temat: „ Co to  jest  powietrze ?”–zabawy badawcze

22.04.2020r

 

Cele ogólne:

  • rozwijanie zainteresowań przyrodniczych poprzez wykonywanie doświadczeń
  • poznawanie niektórych właściwości powietrza za pomocą doświadczeń i obserwacji
  • tworzenie sytuacji sprzyjających aktywizowaniu myślenia
  • kształtowanie umiejętności wyciągania wniosków  
  • rozwijanie spostrzegawczości, koncentracji i uwagi
  • uświadomienie dzieciom znaczenia powietrza dla życia na Ziemi
  • rozwijanie poczucia troski i odpowiedzialności za obecną i przyszłą jakość życia na Ziemi
  • rozwijanie wrażliwości i ekspresji plastycznej

Środki dydaktyczne: obrazki z dymiącymi kominami, miska, butelka, świeczka,balony,  słoik, słomka,  ilustracje z balonami, znicze, słoiki, wentylator lub suszarka, kartki, farba plakatowa.

Przebieg zajęcia:                                                                                                                                                    1.Rozmowa o zanieczyszczeniu powietrza przez ludzi  „Chcemy mieć czyste powietrze”                              Obrazki z dymiącymi kominami.                                                                                                                          Rodzic rozmawia z dzieckiem o tym, jak ludzie zanieczyszczają powietrze ( na podstawie obrazków). Dziecko ocenia, czy powietrze w ich okolicy jest czyste i czy dobrze się nim oddycha.

Ponad 300 dymiących kominów mniej - umostrow.pl

dymiące Kominy": zdjęcia, obrazy, grafiki, wektory i filmy bez ...

2.Opowiadanie rodzica.                                                                                                                                               -  o znaczeniu tlenu, jednego z gazów powietrza, dla życia ludzi, zwierząt i roślin, dbania o jego czystość. Zwracamy uwagę na zanieczyszczone powietrze w postaci dymu z komina lub spalin z rury wydechowej samochodu. Powietrze zazwyczaj wówczas przybiera nieprzyjemny zapach i zmienia kolor tak że jesteśmy w stanie je zauważyć. Uczulenie dziecka na dbanie o środowisko przyrodnicze, o jego czystość a zwłaszcza powietrze, gdyż jest nam potrzebne do życia.

Jak pomóc dziecku zrozumieć pojęcie „zanieczyszczenie powietrza”?                                                                Tym razem z pomocą  śpieszy nam chemia. Proponujemy mały eksperyment, którego dodatkowym atutem jest to, że do jego wykonania nie potrzebujemy wiele. Potrzebny jest nam słoik, zapałki.

Zapalamy zapałkę. Obserwujemy, czy widzimy coś, co się unosi nad ogniem. Zbliżamy zapałkę do dna szklanki i trzymamy przez chwilę. Czekamy, aż szkło wystygnie.                                                                                            Na dnie szklanki powstał czarny ślad. Można go wytrzeć palcem, wtedy na palcu zobaczymy sadzę. Sadza to produkt powstający w trakcie niepełnego spalania ropy naftowej, plastiku lub właśnie drewna, z którego zrobione są zapałki. Materiały te zawierają w swoim składzie chemicznym znaczne ilości węgla. Istnieje mnóstwo badań naukowych potwierdzających, że wdychanie powietrza zawierającego sadzę może powodować różnego rodzaju schorzenia układu oddechowego, układu krwionośnego. I to jedna strona problemu – zanieczyszczone powietrze szkodzi naszemu zdrowiu.

Ale problem jest znacznie szerszy, ponieważ podczas spalania drewna, plastiku lub ropy naftowej część cząsteczek węgla (C), zawartych w tych materiałach, ulatnia się. Kiedy łączą się z tlenem (O2) w powietrzu, powstaje gaz – dwutlenek węgla (CO2). Gaz ten należy do gazów cieplarnianych (te które ocieplają atmosferę), na dodatek pozostaje on w atmosferze przez dziesiątki lat. I tu uwaga – fabryki i samochody co roku wyrzucają w powietrze 20 mld ton tego gazu. Gaz akumuluje się w atmosferze, na skutek czego temperatura na Ziemi wzrasta, topnieją lodowce, podwyższa się poziom wody w oceanie, zmienia się klimat planety… Dlatego zanieczyszczone powietrze to jedno z największych zagrożeń, z którym boryka się ludzkość.

Zapraszam do obejrzenia filmu edukacyjnego „Zanieczyszczenie powietrza- smog”

- o obecności „wszędobylskiego” powietrza na zewnątrz nas i w środku ludzi i przedmiotów.                      Obejrzyj film edukacyjny „Było sobie... życie - Epizod 8 - Układ oddechowy”.

 

3.Wypowiedzi dziecka.                                                                                                                                            Dziecko słucha opowiadania rodzica. Odwołując się do treści rodzica, własnych doświadczeń, próbuje odpowiedzieć na pytania:                                                                                                                                            A: Czy człowiek może nie oddychać?                                                                                                                          B: Gdzie się znajduje powietrze?                                                                                                                            Rodzic proponuje dziecku potwierdzić lub odnaleźć odpowiedzi na powyższe pytania poprzez wykonanie doświadczeń.

4.Zabawy badawcze.                                                                                                                                              Dziecko wykonuje doświadczenia, prowadzi obserwację i wyciąga wnioski.                                                          A.1. Rodzic wyjaśnia dziecku, dlaczego powietrze ważne dla zwierząt roślin i ludzi. Dziecko próbuje zatkać nos, zamknąć buzię i sprawdza, jak długo można tak wytrzymać. Po chwili otwiera buzię, odsłania nos i oddycha. Wniosek:Powietrze jest wszędzie i jest niezbędne do oddychania, do życia. Powietrze jest niewidzialne, bezbarwne i bez zapachu.

A.2.Rodzic na stoliku zapala dwa znicze, jeden przykrywa słoikiem. Płomień lampki pod słoikiem po krótkim czasie gaśnie. Wniosek:Powietrze podtrzymuje spalanie, przy spalaniu zużywa się. Jeśli dopływ powietrza zostaje odcięty płomień gaśnie. Jeśli dopływ powietrza zostaje odcięty dla człowieka, przestaje oddychać.

Obejrzyj filmik instruktażowy: https://www.youtube.com/watch?v=eTymxinmhto

B.1.Rodzic pyta „ Czy można zobaczyć powietrze?Dziecko siada przy dużej misce wypełnioną wodą. Otrzymuje plastikową butelkę. Na znak rodzica dziecko zanurza butelkę w misce z wodą. Z otworu szyjki butelki wylatują bąbelki i butelka wolno napełnia się wodą, a następnie opada na dno miski.Wniosek: Z wody wypływają bąbelki, które są pęcherzykami powietrza. Dopiero w wodzie bąbelki są widoczne, bo powietrze jest bezbarwne i nie widzimy go.

B.2.Dziecko nadal trzyma plastikową butelki. Na znak rodzica naciska na butelkę zanurzając w wodzie i szybko ja puszcza. Butelka wypływa na powierzchnię wody. Wniosek: Butelka wypływa, bo jest lekka.

B.3.Dziecko otrzymuje słomkę, pochyla się nad miską. Jeden koniec słomki zanurza w wodzie, a w drugi dmucha. Następnie obserwuje, że z wody wydobywają się pęcherzyki powietrza. Wniosek: Przez słomkę wydobywały się pęcherzyki powietrza, które wydycha człowiek.

B.4.Dziecko obserwuje doświadczenie, wykonywane przez rodzica, który na szyjkę dużej butelki szczelnie naciąga balon a następnie zanurza butelkę w gorącej wodzie; dziecko zauważa powoli napełniający się balon powietrzem, który unosi się. Wniosek:Powietrze znajdujące się w butelce, pod wpływem ciepła oddanego przez gorące powietrze, ogrzewa się i rozszerza zwiększając swoją objętość. Rodzic pokazuje dziecku ilustracje unoszących się nad ziemią balonów wypełnionych gorącym powietrzem.

Skojarzenia obrazkowe - strona 28 - Swobodnie, rozmownie ...

NEPREHLIADNITE! | Podbrezovan

B.5.Dziecko nadmuchuje balon, widzi, że balon jest coraz większy i zawiązują go tasiemką samodzielnie lub przy pomocy osoby dorosłej. Wniosek: Powietrze możemy zamknąć w balonie. Ono rozciąga ścianki balonu, przez co jest on coraz większy.

5.Zabawa taneczno-ruchowa przy przy piosence „Ziemia to wyspa zielona” z wykorzystaniem balonów. Dziecko tańczy w parach z rodzicem lub rodzeństwem przy muzyce- balonik między głowami, trzymamy brzuchami, plecami itd.

       

B.6. Rodzic pyta dziecko: Czy powietrza można dotknąć? Dziecko próbuje dotknąć i złapać w dłoń powietrze. Dziecko rozwiązuje balon, wypuszcza powietrze na dywan. Obserwuje poruszające się przedmioty na dywanie: bibułki, piórka. Wniosek. Ściśnięte w balonie powietrze wylatuje z dużą siłą i tak powstaje wiatr.                     

B.7. Rodzic daje dziecku kolorowe kartki papieru. Pokazuje jak je złożyć, by powstał wachlarz. Dziecko wachluje się po twarzy i czuje wiatr. Wniosek: Powietrza nie można dotknąć, ale można wprawić je w ruch. Wnioski: Szybko poruszany wachlarz wprawia w ruch powietrze, czyli powstaje wiatr. 

B.8.Rodzic  pokazuje w jaki sposób można zrobić duży wiatr w sali. Włącza wentylator lub suszarkę i podstawia dużą kartkę papieru, apaszkę itp. Dziecko obserwuje jak szybko porusza się zarówno kartka papieru, jak i apaszka. Następnie samo podchodzą do wentylatora lub suszarki i mówi  co czuje, jak wieje wiatr.

Obejrzyj  filmik „W strumieniu powietrza” i wykonaj sam:

 

B.9. Rodzic pyta: Czy powietrze ma zapach? Dziecko zamyka oczy. Rodzic do przygotowanych 3 nieprzeźroczystych pojemniczków wkłada: zmieloną kawę, skórkę z cytryny, ocet i zamyka je. Pyta dziecko, czy czuje jakiś zapach? Dziecko odpowiada, że nic nie czuje. Rodzic otwiera pojemniki. Dziecko czuje teraz unoszące się z ich wnętrz zapachy. Wniosek: Powietrze, chociaż samo w sobie nie pachnie, to jednak przenosi zapachy.

6.Zabawy plamą „Czy możemy malować powietrzem? -wykonanie pracy plastycznej . Dziecko tworzy obraz, rozdmuchując przez rurkę naniesione na kartkę różne kolory farby plakatowej. Nadanie tytułu swojej pracy.

Esy-floresy „wiatrem  malowane”

7.Zabawa ruchowa „Ziemia, woda, powietrze”.                                                                                                Dziecko  stoi  zwrócone twarzą do nauczyciela. Na hasło: Ziemia – dotyka dłońmi podłogi, przykucając jednocześnie. Na hasło: Woda – chwyta dłońmi za kolana. Na hasło: Powietrze – wskazują przestrzeń nad głową.

8. Zabawa wyciszająca.Na zakończenie  dziecko kładzie się wygodnie na dywanie i wykonuje spokojne wdechy nosem i wydechy ustami. Po chwili kładzie prawą dłoń na brzuchu i wyczuwa jak brzuch unosi się wraz wdychanym przez nos powietrzem, a opada z wydychanym ustami.                                                                     

Dla zainteresowanych polecam:                                                                                                                1.Doświadczenia dla dzieci w domu-  6 najlepszych eksperymentów dla dzieci

 

Do wykonania:

1.Karty pracy, cz. 4, s. 12–13. Słuchanie wiersza Agaty Widzowskiej Strażnicy przyrody. Kolorowanie rysunków zwierząt.

2.Karty pracy, cz. 4, s. 14–15. Oglądanie obrazków. Ocenianie, czy Olek i Ada są przyjaciółmi przyrody. Rysowanie, jak dzieci dbają o przyrodę. Słuchanie nazw roślin chroni

3.Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 74. Opowiadanie o tym, co się dzieje na obrazku. Rysowanie w prawym górnym rogu słoneczka, w lewym górnym rogu – chmurki, w prawym dolnym rogu – żabki, a w lewym dolnym rogu – kwiatka.

 

Ćwiczenia gimnastyczne- rozwijanie sprawności ruchowej                                                               

Przebieg:                                                                                                                                                                                Rozgrzewka  

Na początek  „Gimnastyka na wesoło”

• Zabawa orientacyjno-porządkowa Pomachaj woreczkiem.                                                                            Dziecko porusza się w rytm tamburynu/ dowolnego instrumentu pomiędzy rozłożonymi na podłodze woreczkami foliowymi. Podczas przerwy w grze zatrzymuj się przy najbliższym woreczku, podnosi go i macha nim nad głową, witając innych. Pojawienie się akompaniamentu jest sygnałem do położenia woreczka na podłodze i ponownego ruchu.                                                                                                                                                          • Zabawa ożywiająca Chronimy się przed deszczem.                                                                                                Dziecko biega po dywanie, swobodnie wymachując woreczkiem. Na mocne uderzenie w tamburyn/ instrument przykuca, rozciągając woreczek  nad głową – chroni się przed deszczem                                                                   • Ćwiczenia tułowia  Suszymy woreczki.                                                                                                              Dziecko trzyma woreczek w obu rękach. W skłonie w przód wymachuje nim w przód i w tył. Po kilku ruchach prostuje się, potrząsa woreczkiem w górze – strząsa krople wody.                                                                              • Ćwiczenie dużych grup mięśniowych  Powitania.                                                                                                  Dziecko wita woreczkiem różne części ciała wymieniane przez rodzica. Np. Woreczek wita: twoje kostki… twoje  ramiona… twój brzuszek…                                                                                                                                          • Ćwiczenie mięśni grzbietu  Na wietrze.                                                                                                                Dziecko, w leżeniu przodem, unosi woreczek trzymany za końce oburącz (ręce zgięte w łokciach, skierowane na boki). Dmucha na woreczek delikatnie – wieje mały wietrzyk, i mocno – wieje duży wiatr. Obserwuje ruch woreczków w zależności od siły podmuchu.                                                                                                                  • Ćwiczenie mięśni brzucha  W górę i w dół.                                                                                                        Dziecko w leżeniu tyłem, woreczek ma włożony między stopy. Unosi je stopami do góry, z przełożeniem za głowę, a potem powraca do pozycji wyjściowej.                                                                                                          • Ćwiczenie równowagi  Przechodzimy przez woreczki.                                                                                            Dziecko zwija woreczek w rulonik. Stojąc, trzyma jego  przed sobą w obu rękach. Przekłada nogi przez rulonik, wytrzymując w staniu jednonóż. Potem powraca do pozycji wyjściowej. Ćwiczenie wykonują na zmianę: prawą nogą i lewą nogą.                                                                                                                                                           • Skoki  Skaczemy.                                                                                                                                                    Dziecko przeskakuje obunóż przez woreczek rozłożony na podłodze: do przodu, do tyłu, na prawo, na lewo.           • Ćwiczenie zręczności Zręczne dłonie.                                                                                                                  Zwija woreczek jedną, a potem drugą ręką w taki sposób, aby jak najbardziej schowały się w dłoni.                        • Rzuty i chwyty  Podrzuć i złap.                                                                                                                              Dziecko robi z woreczków kulki, podrzucają je oburącz, potem jednorącz i łapie                                                         • Ćwiczenie wyprostne  Z woreczkiem na głowie.                                                                                                  Dziecko maszeruje w różnych kierunkach, z woreczkiem na głowie, w taki sposób, aby woreczek im nie spadł; co pewien czas przykuca i powraca do pozycji stojącej.                                                                                                    • Ćwiczenia przeciw płaskostopiu Sprytne stopy.                                                                                                  Dziecko chwyta palcami stopy woreczek leżący na podłodze i podaje go sobie do rąk.                                             • Zabawa rytmiczna  Zagraj rytm.                                                                                                                        Dziecko  porusza się w rytmie wystukiwanym na tamburynie, trzymając woreczek w jednej ręce. Podczas przerwy w grze wystukuje, uderzając w woreczek drugą ręką, wcześniej ustalony rytm, np.: ćwierćnuta, ćwierćnuta, trzy ósemki.                                                                                                                                                                          • Zabawa uspokajająca Marsz z woreczkiem.                                                                                                            Dziecko maszeruje po obwodzie koła, wachlując woreczkiem przed sobą; odkłada je na wyznaczone miejsce.

Udanej zabawy!                                                                                                                                                        pani Danusia T.

 

 

 



Sprawdzanie folderu w poszukiwaniu zdjęć ... OK.